Kalendarz liturgiczny

Panie, do Ciebie się uciekam, * niech nigdy nie doznam zawodu. * Uwolnij z sieci zastawionej na mnie, * bo Ty jesteś moją ucieczką.

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy oczyszczeni przez czterdziestodniową pokutę, * w należytym usposobieniu ducha mogli dojść do zbliżających się świąt wielkanocnych. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie z Księgi Rodzaju
Izrael miłował Józefa bardziej niż wszystkich innych swych synów, jako urodzonego w podeszłych jego latach. Sprawił mu też długą szatę z rękawami. Bracia Józefa, widząc, że ojciec kocha go bardziej niż ich wszystkich, tak go znienawidzili, że nie mogli zdobyć się na to, aby przyjaźnie z nim rozmawiać.
      Kiedy bracia Józefa poszli paść trzody do Sychem, Izrael rzekł do niego: «Czyż twoi bracia nie pasą trzody w Sychem? Chcę cię posłać do nich». Józef udał się więc za swymi braćmi i znalazł ich w Dotain.
      Oni ujrzeli go z daleka, i zanim się do nich przybliżył, postanowili podstępnie go zgładzić, mówiąc między sobą: «Oto tam nadchodzi ten, który miewa sny! Teraz zabijmy go i wrzućmy do którejkolwiek studni, a potem powiemy: Dziki zwierz go pożarł. Zobaczymy, co będzie z jego snów!».
      Gdy to usłyszał Ruben, postanowił ocalić go z ich rąk; rzekł więc: «Nie zabijajmy go!». I mówił Ruben do nich: «Nie doprowadzajcie do rozlewu krwi. Wrzućcie go do studni, która jest tu, na pustkowiu, ale nie podnoście na niego ręki» – po to, by wybawić go z ich rąk, a potem zwrócić go ojcu.
      Gdy Józef przybył do swych braci, oni zdarli z niego odzienie – długą szatę z rękawami, którą miał na sobie. I pochwyciwszy go, wrzucili do studni: studnia ta była pusta, bez wody.
      Kiedy potem zasiedli do posiłku, podniósłszy oczy, ujrzeli z dala idących z Gileadu kupców izmaelskich, których wielbłądy niosły wonne korzenie, żywicę i olejki pachnące; ciągnęli oni, wioząc to do Egiptu. Wtedy Juda rzekł do swych braci: «Cóż nam przyjdzie z tego, gdy zabijemy naszego brata i nie ujawnimy naszej zbrodni? Chodźcie, sprzedamy go Izmaelitom! Nie podnośmy ręki na niego, wszak jest on naszym bratem!». I usłuchali go bracia.
      I gdy kupcy madianiccy mijali ich, bracia, wyciągnąwszy spiesznie Józefa ze studni, sprzedali go Izmaelitom za dwadzieścia sztuk srebra, a ci zabrali go z sobą do Egiptu.
Oto słowo Boże.

Refren: Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.
     Pan przywołał głód na ziemię *
     i odebrał cały zapas chleba.
     Wysłał przed nimi męża: *
     Józefa, którego sprzedano w niewolę.
Refren: Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.
     Kajdanami ścisnęli mu nogi, *
     jego kark zakuto w żelazo,
     aż się spełniła jego przepowiednia, *
     i poświadczyło ją słowo Pańskie.
Refren: Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.
     Król posłał, aby go uwolnić, *
     wyzwolił go władca ludów.
     Ustanowił go panem nad swoim domem, *
     władcą całej posiadłości swojej.
Refren: Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.

Chwała Tobie, Królu wieków.
     Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego;
     każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.
Chwała Tobie, Królu wieków.

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.
      Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: „Uszanują mojego syna”.
      Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?».
      Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».
      Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».
      Arcykapłani i faryzeusze, słuchając Jego przypowieści, poznali, że o nich mówi. Toteż starali się Go pochwycić, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka.
Oto słowo Pańskie.

Miłosierny Boże, niech Twoja łaska pomoże nam prowadzić oddane Tobie życie, * abyśmy mogli godnie składać Najświętszą Ofiarę. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Bóg nas umiłował * i posłał swojego Syna, * jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

Panie, nasz Boże, w Najświętszym Sakramencie otrzymaliśmy zadatek wiecznego zbawienia, † daj nam tak gorliwie do niego dążyć, * abyśmy je osiągnęli. Przez Chrystusa, Pana naszego.