Kalendarz liturgiczny

Błogosław, duszo moja, Pana, * i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. * On odpuszcza wszystkie twoje winy.

Obchodząc z radością doroczne przygotowanie do Wielkanocy, prosimy Cię, Boże, † abyśmy coraz głębiej przeżywali misteria paschalne * i radowali się pełnią ich owoców. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza
Chodźcie, powróćmy do Pana! On nas zranił i On też uleczy, On to nas pobił, On ranę przewiąże. Po dwu dniach przywróci nam życie, a dnia trzeciego nas dźwignie i żyć będziemy w Jego obecności. Poznajmy, dążmy do poznania Pana; Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, jak deszcz późny, co nasyca ziemię.
      «Cóż ci mogę uczynić, Efraimie, co pocznę z tobą, Judo? Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika. Dlatego ciosałem cię przez proroków, słowami ust mych pouczałem, a Prawo moje zabłysło jak światło. Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń».
Oto słowo Boże.

Refren: Miłości pragnę, nie krwawej ofiary.
     Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
     w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
     Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
     i oczyść mnie z grzechu mojego.
Refren: Miłości pragnę, nie krwawej ofiary.
     Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *
     a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
     Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *
     pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.
Refren: Miłości pragnę, nie krwawej ofiary.
     Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci, *
     odbuduj mury Jeruzalem.
     Wtedy przyjmiesz prawe ofiary, *
     dary i całopalenia.
Refren: Miłości pragnę, nie krwawej ofiary.

Chwała Tobie, Słowo Boże.
     Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
     lecz słuchajcie głosu Pańskiego.
Chwała Tobie, Słowo Boże.

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus opowiedział niektórym, co dufni byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść:
      «Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”.
      A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!”.
      Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».
Oto słowo Pańskie.

Boże, Ty udzielasz łaski, dzięki której z oczyszczoną duszą możemy uczestniczyć w Twojej Ofierze, * spraw, abyśmy gorliwie się przygotowali na uroczysty obchód jej ustanowienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Celnik stał z daleka, * bił się w piersi i mówił: * Boże, miej litość dla mnie grzesznika.

Miłosierny Boże, spraw, abyśmy z głęboką czcią zbliżali się do Najświętszego Sakramentu, którym nas nieustannie posilasz, * i przyjmowali go zawsze z żywą wiarą. Przez Chrystusa, Pana naszego.