Kalendarz liturgiczny

Weselmy się i radujmy, * i dajmy chwałę Bogu, * bo zakrólował Pan, nasz Bóg wszechmogący. * Alleluja.

Wszechmogący Boże, Ty w Sakramentach wielkanocnych dałeś nam zadatek nowego życia, † spraw, abyśmy głosili moc Chrystusa zmartwychwstałego * i mogli uczestniczyć w Jego chwale. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.
      Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.
      A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.
Oto słowo Boże.

Refren: Pan Bóg króluje, pełen majestatu.
Albo: Alleluja.
     Pan króluje, oblókł się w majestat, *
     Pan wdział potęgę i nią się przepasał.
     Tak świat utwierdził, *
     że się nie zachwieje.
Refren: Pan Bóg króluje, pełen majestatu.
Albo: Alleluja.
     Twój tron niewzruszony na wieki, *
     istniejesz od wieków, Boże.
     Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; †
     Twojemu domowi świętość przystoi, *
     po wszystkie dni, o Panie.
Refren: Pan Bóg króluje, pełen majestatu.
Albo: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
     aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.
Alleluja, alleluja, alleluja.

✠ Słowa Ewangelii według świętego Jana
Jezus powiedział do Nikodema: «Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».
      Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?».
      Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.
      A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».
Oto słowo Pańskie.

Panie, nasz Boże, spraw, abyśmy zawsze składali Tobie dziękczynienie przez sprawowanie paschalnej Ofiary, † niech nieustanne działanie łaski odkupienia * stanie się dla nas źródłem wiecznej radości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Trzeba było, aby Chrystus cierpiał i zmartwychwstał, * i tak wszedł do swojej chwały. * Alleluja.

Boże, nasz Ojcze, wysłuchaj nasze modlitwy, † aby udział w tajemnicy odkupienia przyniósł nam pomoc w życiu doczesnym * i wyjednał nam wieczną radość. Przez Chrystusa, Pana naszego.