Kalendarz liturgiczny

Jezus powiedział do Marii Magdaleny: * Idź do moich braci i powiedz im: * Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego.

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.

Boże, Twój Syn wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, † spraw, abyśmy przez jej wstawiennictwo i przykład głosili Chrystusa zmartwychwstałego * i oglądali Go w Twojej chwale. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Czytanie z Księgi Pieśni nad pieśniami
Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol, żar jej to żar ognia, uderzenie boskiego gromu.
      Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby ktoś oddał za miłość całe bogactwo swego domu, z pewnością nim pogardzą.
Oto słowo Boże.

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
      Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.
Oto słowo Boże.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza
     Boże mój, Boże, szukam Ciebie *
     i pragnie Ciebie moja dusza.
     Ciało moje tęskni za Tobą *
     jak ziemia zeschła i łaknąca wody.
Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza
     Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
     by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
     Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
     więc sławić Cię będą moje wargi.
Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza
     Będę Cię wielbił przez całe me życie *
     i wzniosę ręce w imię Twoje.
     Moja dusza syci się obficie, *
     a usta Cię wielbią radosnymi wargami.
Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza
     Bo stałeś się dla mnie pomocą *
     i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
     Do Ciebie lgnie moja dusza, *
     prawica Twoja mnie wspiera.
Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Maryjo, Ty powiedz, coś w drodze widziała?
     Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.
     Żywego już Pana widziałam, grób pusty
     i świadków anielskich, i odzież, i chusty.
Alleluja, alleluja, alleluja.

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.
      Stała ona przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa – jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.
      I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?».
      Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
      Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
      Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?».
      Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę».
      Jezus rzekł do niej: «Mario!». A ona obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu!
      Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
      Poszła Maria Magdalena i oznajmiła uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział.
Oto słowo Pańskie.

Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.

W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.

I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Wszechmogący Boże, przyjmij dary złożone w dniu wspomnienia Świętej Marii Magdaleny, * której posługę łaskawie przyjął Twój Syn Jednorodzony. Który żyje i króluje na wieki wieków.

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Ciebie, wszechmogący Ojcze, * wielki w miłosierdziu nie mniej niż w potędze, * zawsze wysławiali przez Chrystusa, naszego Pana.
      On w ogrodzie jawnie ukazał się Marii Magdalenie, * która umiłowała Go żyjącego, * widziała konającego na krzyżu, * szukała złożonego w grobie, * i jako pierwsza uwielbiła Go zmartwychwstałego. On zaszczycił ją apostolską misją wobec apostołów, * aby dobra nowina nowego życia dotarła aż na krańce świata.
      Dlatego i my, ze wszystkimi aniołami i świętymi, * wysławiamy Ciebie, Panie, z radością wołając: Święty...

Miłość Chrystusowa przynagla nas, * aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, * lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

Boże, nasz Ojcze, niech przyjęcie Twojego Sakramentu wzbudzi w nas gorącą miłość, * z jaką Maria Magdalena trwała przy Chrystusie, swoim Mistrzu. Który żyje i króluje na wieki wieków.