Pomiędzy Kościołem pielgrzymującym a chwalebnym istnieje jeszcze rzeczywistość, którą nazywa się „Kościołem oczyszczających się”. Wizji czyśćca, jako miejsca udręk i cierpień, nie można jednak pogodzić z tym, co prezentuje treść liturgii oraz czytań mszalnych. Można bowiem odnieść nieodparte wrażenie, że ich myślą przewodnią jest temat nadziei. Zarówno my, pielgrzymujący na ziemi, jak i nasi zmarli, dostępujący oczyszczenia, żywimy silną nadzieję, iż wszyscy zmartwychwstaniemy. Zmarli, za których się modlimy, znajdują się już w drodze ku pełni zbawienia, ale wciąż potrzebują oczyszczenia z niedoskonałości będących skutkiem ich grzechów. Przez nasze ufne modlitwy w ich intencji pomagamy doprowadzić ich nadzieję do wypełnienia.
