Stajemy w obecności Boga, który otwiera usta niemych. Uczy mówić tych, którzy do tej pory milczeli, bo byli pogubieni, zbyt przestraszeni, czasem bez wiary. Wczytujemy się w tym tygodniu w to, co działo się zaraz po zmartwychwstaniu Jezusa z Nazaretu. Aby spróbować Go zrozumieć, musimy podejść do Niego jak dzieci, w prostocie, zwyczajnie, bez własnych założeń i duchowych spekulacji. Patrząc w ten sposób na Jego dzieło, miłość, której nie było w stanie nic pokonać, w sposób naturalny chcemy Mu powiedzieć: „wierzymy i pragniemy żyć dla Ciebie”. Zjednoczył nas przecież, powołując z różnych miejsc, z różnymi historiami. I bardzo Mu zależy na tym, abyśmy byli blisko Niego. Ta przygoda wiary i wspólnego budowania Kościoła rozpoczęła się wówczas, gdy weszliśmy do wody chrzcielnej. Rozpoczęła się i trwa. Pan zrobi wszystko, byśmy mogli iść dalej.
