Historia zbawienia to żywa historia o Bogu, który wiernie prowadzi człowieka, mimo jego upadków i bolesnych zdrad. To droga, na której pamięć o Bożych obietnicach zderza się z doświadczeniem ciemności, ale nigdy nie traci sensu. Bóg nie rezygnuje, nawet gdy człowiek zawodzi po raz setny. Jego miłość w tym jest cicha, pokorna i wierna aż do samego końca. Pan służy nawet wtedy, gdy wie, że zostanie zraniony. Umywa nogi tym, którzy Go opuszczą. Łamie chleb z tym, który Go zdradzi. To miłość, która wie więcej niż my. Kościół rodzi się właśnie z takiej miłości. Nie z triumfu nad przeciwnikami, nie z widowiskowych sukcesów, lecz z cichego oddania. Jest wspólnotą tych, którzy nie udają, że wszystko w ich życiu jest dobrze, ale mimo wszystko trwają. Pamiętają obietnice Boga, ufają Mu wbrew pozorom i pozwalają, by prowadził ich dalej, nawet gdy nie zawsze w danym momencie wiedzą dokąd. Bo historia zbawienia nie kończy się na nas. Trwa dalej, z nami, przez nas.
