Serce Jezusa i Serce Maryi są ze sobą najściślej zjednoczone. Razem współodczuwają, cierpią, miłują – Serce Syna i Serce Matki. Jego Serce przebite na krzyżu włócznią żołnierza, a jej Serce przebite pod krzyżem mieczem bólu. Zawsze razem: od poczęcia Jezusa mocą Ducha Świętego pod Jej Sercem aż do skonania, gdy Jezus oddał ducha Ojcu. Wyrażenie „aż do” zamyka klamrą jedynie doczesne życie Chrystusa, ale przecież te dwa Serca są nadal zjednoczone, nadal miłują, współodczuwają i współcierpią. Matka Najświętsza, objawiając się w Fatimie i ukazując swoje Serce otoczone cierniami, prosi o to, byśmy wynagradzali za grzechy, którymi ranione jest nieustannie Jej Niepokalane Serce oraz Serce Jezusa. Najdoskonalszym wypełnieniem tej prośby jest nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca, według schematu, jaki Maryja przekazała w objawieniach fatimskich.
