Wyznanie wobec Boga, że „bez Ciebie nic nie możemy uczynić”, nie jest przyznawaniem się do bezradności. Nie jest także łatwym zwolnieniem z odpowiedzialności za to, co konieczne. Jest raczej ufnym wyznaniem swojej zależności od Boga – takiej, jaką dziecko ma wobec kochającego i troskliwego Ojca. Chrystus ma prawo spodziewać się z naszej strony takiej postawy, gdyż jest ona pokorną postawą stworzenia wobec swojego Stwórcy. Bóg jednak nie czyni nas bezwolnymi i nie zwalnia z tego, co jest naszą powinnością. To wyznanie czyni nas raczej prawdziwie wolnymi, ponieważ wyraża przekonanie, że większy od nas jest Ten, który nam towarzyszy i nas wspiera. Dzięki temu nie musimy odgrywać roli Stwórcy i Pana wszystkiego, bo Nim nie jesteśmy.
