Chociaż obaj byli apostołami, to w zupełnie innym znaczeniu: Piotr – rybak, Paweł – wykształcony, świadomy obywatel Rzymu. Bardzo trafnie powiedziano w jednym z komentarzy, że „połączyły ich Chrystus, Rzym i śmierć”. Łączyło ich także doświadczenie własnej słabości. Bóg i tylko On potrafi wydobyć z naszej ciemności – jakakolwiek by ona nie była – światło i rozjaśnić nim drogę kolejnych kroków, które stawiamy, niepewni siebie. Życie tych dwóch apostołów pokazuje, że z Bożej perspektywy nie ma sytuacji bez wyjścia, przegranych pozycji i życia nie do odrobienia, jeśli tylko ludzka słabość zetknie się z Bożą łaską i pozwoli się wchłonąć Jego miłosierdziu. To jest jednocześnie środowisko, w którym rodzi się i może rozwijać prawdziwa pokora.
