Sensem życia człowieka jest poszukiwanie tego, co czyste i dobre. Poszukiwanie to nie zaczyna się jednak od innych – od sióstr czy braci – lecz od mojego serca. To ono jest przestrzenią oczyszczenia i dzielenia się dobrem. Tylko czyste serce potrafi dostrzec dobro i nim się dzielić. Nie jestem w stanie oczyścić mego serca o własnych siłach. Nie mają takiej mocy także zewnętrzne rytuały. Tylko przylgnięcie do Tego, który jest Dobrem i w którym nie ma nic nieczystego, może oczyścić mnie samego.
