Pierwsze wzmianki o święcie upamiętniającym śmierć i uwielbienie Maryi pochodzą z V wieku i są związane z sanktuarium maryjnym w Getsemani. W VI wieku obchody tego święta rozpowszechniły się na całe Cesarstwo Wschodnie, a także na inne kraje. Pierwotnie obchodzono je pod nazwą „Zaśnięcia” lub „Odpoczynku” Maryi. Pierwsze teksty wahały się w istocie między określeniem „Zmartwychwstanie” a „Wniebowzięcie”. Niezależnie od tego, zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie święto to szybko stało się uroczystością najwyższej rangi. Już w VI wieku liturgia rzymska podkreślała prawdę o cielesnym Wniebowzięciu Maryi, a w roku 1950 papież Pius XII ogłosił odpowiadający temu dogmat w bulli Munificentissimus Deus. Kościół ukazuje nam Maryję jako Tę, która całkowicie zaufała Bogu i została wyniesiona do nieba jako pierwsza spośród odkupionych. W Maryi zwycięstwo Zmartwychwstałego „pochłonęło śmierć” i stało się rzeczywistością, a także obietnicą daną nam wszystkim.
