O, jakże wielki jest Bóg w swoich dziełach, których dokonuje od stworzenia świata, a w których przewidział także nasz współudział! Jego dobroć i łaska chcą na różne sposoby dotykać każdego człowieka – także przez uzdrawianie z chorób i uwalnianie od złego ducha – aby nie pozostał on duchowym dzieckiem, lecz stał się dojrzały w wierze, chętny do posługi i budowania Kościoła oraz dążący do miary wielkości według Pełni Chrystusa (por. Ef 4,11-16). Chrześcijanin powinien o tym pamiętać i ze swej strony nieustannie przyzywać łaski Bożej, by go strzegła i umacniała. Dokonuje się to szczególnie w sakramentalnych obrzędach Kościoła. Pomocą są także gorliwi świadkowie wiary i miłości. Zadziwiają oni swoim przykładem, ale – co ważniejsze – pobudzają nas do wytrwałości i gorliwości.
