Kto zbliża się do światła, doświadcza jasności. Kto zbliża się do ciepła, czuje się ogrzany. Kto zbliża się do żywego Boga, doświadcza Jego miłosiernej miłości i woli uświęcania człowieka, aby uczestniczył w chwale nieba. Ci, którzy to rozumieją, nie przestają zadziwiać się wielkością Bożego miłosierdzia, które „nie ma względu na osobę” (Dz 10, 43; Rz 2, 11; Ga 2, 6). Pragnie razem z aniołami i świętymi cieszyć się choćby z jednej „zagubionej owcy”, która pozwoliła się odnaleźć (por. Łk 15, 5-7). Dlatego tak ważna jest modlitwa – zarówno za siebie, jak i za innych – aby Bóg dał się przejednać naszymi modlitwami i łaskawie przyjął ofiary dla zbawienia nas wszystkich (por. modlitwa nad darami). Bądźmy
świadkami Jego miłosierdzia!
