Na przestrzeni wieków Bóg okazywał, że ma na „imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami” (Mt 1, 23). Posyłał swoje sługi, przez których nauczał i czynił znaki. „Ale w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna, dziedzica wszystkich rzeczy”, który, „dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach” (Hbr 1, 2. 3). On „jest i będzie z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata” (por. Mt 28, 20). Potrzeba zatem, aby każdy, kto w Kościele słyszy Jego Dobrą Nowinę i dostrzega wspaniałość Bożego miłosierdzia, chciał się „powtórnie narodzić” (J 3, 7), tj. nawrócić się ze swych grzechów, a otworzyć się na skarby królestwa Bożego, na wieczną radość, na którą święty Pio i inni święci pasterze zasłużyli jako wierni szafarze Bożego słowa i Jego sakramentów.
