Czy łatwo wyobrazić sobie, przez jakie doświadczenia i zmagania – fizyczne, psychiczne i duchowe – przechodzili święci Pańscy, aby bez przeszkód mogli otworzyć się na łaski przewidziane dla nich przez Boga oraz na Jego prowadzenie? A może łatwiej wyobrazić sobie, do jakich dóbr i jakiej miłości Boga i bliźniego doszli oni dzięki temu oczyszczeniu? Przecież „ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2, 9). Dlatego przysłowie: „Szczęśliwi czasu nie liczą”, chciałoby się zamienić na: „Szczęśliwi – Bogiem – cierpień nie liczą”. Odnosi się to zarówno do życia na tej ziemi, jak i – tym bardziej – do życia w społeczności zbawionych w niebie. Podążajmy za świętymi. Warto!
