- Jak reaguję, gdy inni otrzymują „tyle samo”, mimo że po ludzku „pracowali mniej”? Jak się wtedy czuję: jak wybrany, że mogłem „zrobić więcej” niż inni, czy raczej wykorzystywany? Dlaczego rodzą się we mnie takie uczucia?
- Jak troszczę się o tych, którzy są mi powierzeni – bardziej przypominam pasterza czy najemnika?
- Jak mogę dziś odpowiedzieć na Boże zaproszenie do „winnicy” – niezależnie od godziny mojego życia, czyli etapu, na którym obecnie się znajduję?
