Kto z nas nie lubi otrzymywać prezentów? Chętnie obdarowujemy również innych, zwłaszcza osoby, które są dla nas ważne. Ileż czasu potrafimy poświecić i włożyć trudu, by znaleźć odpowiedni upominek?
Dziś Kościół spogląda na Maryję, która zgodnie ze zwyczajem prawa zaniosła swojego Syna do świątyni. Maryja, przyjmując wolę Bożą i stając się Matką Jezusa, wzięła udział w największym obdarowaniu człowieka. Powierzając Bogu swoje życie, sprezentowała światu Syna Bożego. Kościół spogląda dzisiaj na te największe Prezenty, które człowiek otrzymał od Boga: na Maryję i Jezusa.
A co ja mogę sprezentować Panu Bogu? Udział w niedzielnej Eucharystii? Codzienną modlitwę? A może jeszcze jakieś inne praktyki religijne? Piątkową wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych? Czy to wystarczy? A może i to już jest za wiele?
Obchodzony w święto Ofiarowania Pańskiego Światowy Dzień Życia Konsekrowanego jest zaproszeniem, bym chciał dawać Jezusowi coś więcej – to co bezcenne – moje życie. Każda Eucharystia uświadamia nam, że Jezus nieustannie ofiarowuje nam samego siebie: „To jest Ciało Moje; To jest Krew Moja”. Nie może dać nam niczego bardziej cennego. Jeśli kogoś naprawdę się kocha w małżeństwie, rodzicielstwie, przyjaźni, kapłaństwie czy życiu konsekrowanym – to najważniejszym prezentem nie jest coś, choćby najlepszej jakości, ale dawanie siebie i swojej obecności.
ks. Maciej Skóra
Refleksje na dziś oraz wprowadzenia do czytań pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański„.
Prenumeratę biuletynu można zamówić pod adresem: Prenumerata – Dzień Pański