Był 28 kwietnia 2025 r. Potężna awaria systemu elektroenergetycznego pozbawiła światła Hiszpanię, Portugalię i część Francji. Przywracanie zasilania trwało kilkanaście godzin, a pełną stabilizację sieci osiągnięto po kilku dniach. Brak światła spowodował ogólny chaos. Wielkie miasta zostały sparaliżowane. Zatrzymały się wszystkie linie metra i pociągów. Przestała działać sygnalizacja świetlna oraz bankomaty, systemy płatności elektronicznych i sieci telekomunikacyjne. Fabryki wstrzymały produkcję. Zabrakło światła! A co się stanie, kiedy zabraknie światła w naszej duszy?
Słyszymy dziś przepiękne „Orędzie Wielkanocne”, które mówi o zwycięstwie Króla Wieków nad mocami grzechu, o skruszeniu więzów śmierci, o przywróceniu niewinności upadłym i radości smutnym, o błogosławionej nocy, „która była godna poznać czas i godzinę zmartwychwstania Chrystusa”. Słyszymy też o tajemnicy paschału: „Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus, […] Syn Zmartwychwstały, który oświeca ludzkość swoim światłem”. On i tylko On, wielki Odkupiciel człowieka, rozprasza ciemności naszej duszy. Jest Światłem, które prowadzi nas przez życie, bowiem bez Niego nie znajdziemy drogi i nigdy nie dojdziemy do celu. Jezus Chrystus jest jedynym naszym Światłem. Bez Niego żyjemy w ciemności. Niech zatem ten płonący paschał przypomina nam, Kogo szukać w razie zagubienia i Kto wyprowadzi nas z największych ciemności życia. „Znamy już wymowę tej woskowej kolumny, którą na chwałę Boga zapalił jasny płomień… Raduj się ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem […], poczuj, że wolna jesteś od mroku”.
ks. Grzegorz Klimkiewicz
Refleksje na dziś pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański„.
Prenumeratę biuletynu można zamówić pod adresem: Prenumerata – Dzień Pański