Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Pan rzekł do Samuela: «Dokąd będziesz się smucił z powodu Saula? Uznałem go przecież za niegodnego, by panował nad Izraelem. Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla». Samuel odrzekł: «Jakże pójdę? Usłyszy o tym Saul i zabije mnie». Pan odpowiedział: «Weźmiesz z sobą jałowicę i będziesz mówił: Przybywam złożyć ofiarę Panu. Zaprosisz więc Jessego na ucztę ofiarną, a Ja wtedy powiem ci, co masz robić: wtedy namaścisz tego, którego ci wskażę».
      Samuel uczynił tak, jak polecił mu Pan, i udał się do Betlejem. Naprzeciw niego wyszła przelękniona starszyzna miasta. Jeden z nich zapytał: «Czy twe przybycie oznacza pokój?». Odpowiedział: «Pokój. Przybyłem złożyć ofiarę Panu. Oczyśćcie się i chodźcie złożyć ze mną ofiarę!». Oczyścił też Jessego i jego synów i zaprosił ich na ofiarę.
      Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i powiedział: «Z pewnością przed Panem jest Jego pomazaniec». Pan jednak rzekł do Samuela: «Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce». Następnie Jesse przywołał Abinadaba i przedstawił go Samuelowi, ale ten rzekł: «Ten też nie został wybrany przez Pana». Potem Jesse przedstawił Szammę. Samuel jednak oświadczył: «Ten też nie został wybrany przez Pana». I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».
      Samuel więc zapytał Jessego: «Czy to już wszyscy młodzieńcy?». Odrzekł: «Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce». Samuel powiedział do Jessego: «Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie».
      Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: «Wstań i namaść go, to ten». Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański opanował Dawida. Samuel zaś ruszył w drogę i poszedł do Rama.
Oto słowo Boże.

Refren: Ja sam wybrałem Dawida na króla.
     Mówiąc kiedyś w widzeniu *
     do świętych Twoich, rzekłeś:
     «Na głowę mocarza włożyłem koronę, *
     wyniosłem wybrańca z ludu.
Refren: Ja sam wybrałem Dawida na króla.
     Znalazłem Dawida, mojego sługę, *
     namaściłem go moim świętym olejem,
     by ręka moja zawsze przy nim była *
     i umacniało go moje ramię.
Refren: Ja sam wybrałem Dawida na króla.
     On będzie wołał do Mnie: †
     „Ty jesteś moim Ojcem, *
     moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia”.
     A Ja go ustanowię pierworodnym, *
     najwyższym z królów ziemi».
Refren: Ja sam wybrałem Dawida na króla.

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa przeniknie nasze serca swoim światłem,
     abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.
Alleluja, alleluja, alleluja.

✠ Słowa Ewangelii według świętego Marka.
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?».
      On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».
      I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».
Oto słowo Pańskie.