W czasie adwentowego czuwania wspominamy długie oczekiwanie ludzkości na przyjście Zbawiciela, podczas którego ku niebu wznosił się błagalny głos: Przybądź, Panie, który królujesz w niebie, i okaż nam swoje oblicze, a będziemy zbawieni (antyfona na wejście). Ale zbawienia potrzebowali nie tylko ludzie żyjący przed narodzeniem Chrystusa, ale również po Jego narodzeniu. Nikt z nas nie jest wolny od winy, dlatego kończąc pierwszy tydzień przygotowania na spotkanie z przychodzącym Panem, również my z tęsknotą kierujemy do Boga prośbę: Boże, Ty zesłałeś na ten świat Twojego Jedynego Syna, aby wybawił ludzi z niewoli grzechu, daj nam, oczekującym z wiarą Twojej łaski, osiągnąć prawdziwą wolność (kolekta). A co na to Pan? On – również do nas – mówi: Oto przyjdę wkrótce, a zapłatę mam ze sobą, aby każdemu oddać według jego
uczynków (antyfona na komunię).
