Stajemy w przededniu najświętszych dni roku, w których to, co niebiańskie, będzie przenikało to, co ziemskie. Wielka Środa wprowadza nas w tajemnicę uniżenia Boga, przed którym zgina się każde kolano, a który sam przyjął postawę sługi. Chrystus przez swoją śmierć krzyżową wyzwala nas z niewoli grzechu i wszelkiego zła. W tym paradoksie odnajdujemy własną drogę: służyć, nie żądając odwzajemnienia; dawać życie, nie zatrzymując go dla siebie. Msza św. pozwala nam dotknąć Serca Zbawiciela, uczestniczyć w Jego Męce. Nie chcemy pozostać jej biernymi widzami. Chcemy wniknąć w jej głębię, bo właśnie tam ukryta jest Miłość, która nie zatrzymała dla siebie niczego. Śmierć Syna Bożego – pozorna klęska – staje się bramą życia wiecznego. Niech łaska Boga otworzy nas na tę tajemnicę.
