Święta Monika aż 17 lat modliła się o nawrócenie swojego syna Augustyna. 17 lat! Nie minut, godzin, dni czy nawet tygodni, ale lat! Być może tak się do tego faktu przyzwyczailiśmy, że nie robi on już na nas większego wrażenia. Tymczasem wiara i wytrwałość św. Moniki, jej matczyna miłość, która nie rezygnuje z walki o wieczne życie dla swojego dziecka, powinna nas zawstydzać – jak to określił Jan Paweł II – wstydem zbawczym, to znaczy takim, który przemienia nasze życie. „O ile bardziej cierpiała, rodząc mnie do życia duchowego niż wtedy, gdy mnie wydawała na świat. Czy mogłeś wzgardzić jej łzami, czy mogłeś nie wysłuchać jej modlitw, w których błagała Cię nie o srebro i złoto, nie o jakiekolwiek dobra zmienne i przemijające, lecz o zbawienie duszy swego syna? Z Twojej przecież łaski była taka, jaka była. Nie mogłeś jej, Panie, odmówić pomocy” – napisał potem o niej jej syn.
