Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie, Panie, a Ty im dajesz pokarm we właściwym czasie (antyfona na komunię). Niesamowita ufność i pokora przebija z tych słów. To zaproszenie, aby również nasze oczy zwrócić bez słów ku Ojcu i trwać przed Nim w oczekiwaniu na „powszedni chleb” (por. Mt 6, 11). Dobry Bóg nie pozwala swym dzieciom na brak pokarmu. On jest jeszcze bardziej czulszy niż najczulsza matka (zob. Oz 11, 4), która przecież wie, kiedy i czym nakarmić swoje niemowlę. Podobnie Bóg daje nam potrzebny pokarm we właściwym czasie. Nie przekarmia nas ani nie głodzi. Zaufajmy Mu, jak dziecko ufa swojej mamie, bo On widzi więcej, dalej i głębiej niż my. Nie uważajmy siebie za mądrzejszych od Boga i nie szukajmy pokarmu w tym, co nie nasyci (por. Iz 55, 1-3), gdy wydaje się, że Bóg zbyt długo zwleka z ofiarowaniem go nam.
