Czym jest szczęście trwałe i pełne (por. kolekta)? Zazwyczaj kojarzymy je z intensywną radością trwającą dłużej niż chwilę. Podczas gdy konsumpcjonizm wmawia nam, że szczęście polega na posiadaniu i kupowaniu, dzisiejsza liturgia przypomina o takiej formie szczęścia, której nie jest w stanie podarować świat stworzony. Prawdziwe i pełne szczęście nie jest zatem dostępne na ziemi, co jednak nie oznacza, że nie można go poznać choćby po części w ciągu swego życia. Liturgia daje nam bowiem przedsmak nieba, tj. życia w stanie wiecznej szczęśliwości. Zamiast szukać szczęścia w rzeczach stworzonych, trzeba swe serce otworzyć na to, co Pan przygotował już teraz w słowie i darach sakramentalnych. W ten sposób krok po kroku dojdziemy do szczęścia, które będzie trwać wiecznie.
