Zaręczona w wieku czterech lat, jako dwudziestolatka, po urodzeniu trójki dzieci, została wdową, księżniczka węgierska, dla której przygotowywano świetlaną przyszłość – tak rozpoczynająca się historia życia Elżbiety Węgierskiej z trudem przypomina nam klasyczne hagiografie średniowieczne. Łaska Boża sprawiła jednak, że młoda księżniczka całkowicie zmieniła dotychczasową ścieżkę kariery, aby całkowicie poświęcić się chorym i ubogim. Zbudowała szpital, a wszystkie dni życia wypełniła modlitwą, pokutą i jałmużną. Własną drogę doskonałości odkryła w służbie i poświęceniu ubogim, w których widziała i czciła Chrystusa (kolekta). Jej przykład zachęca nas do podjęcia refleksji nad tym, w jaki sposób korzystamy z dóbr materialnych i czy przez nie potrafimy pomagać tym, którzy albo mają niewiele, albo nie posiadają niczego.
