Szczęśliwy nie jest ten, kto ma wszystko, ale ten, kto docenia to, co ma. Biorąc przykład z Anny, matki Samuela, oraz Maryi, Matki Jezusa, stajemy przed Bogiem i wznosimy ku Niemu oczy i ręce w geście wdzięczności. Kierujemy ku Niemu hymn wdzięczności za wielkie rzeczy, które dla nas uczynił i wciąż czyni. Wszystko to, co mamy, otrzymaliśmy od Boga. Dlatego chcemy Mu to ofiarować w symbolicznych darach ofiarnych: „Składamy Ci, Ojcze, to, coś Ty nam dał: owoc pracy, byś w ofierze przyjąć go chciał. Chleb i wino przynosimy na ołtarz Twój, nasze myśli, słowa, czyny, nasz trud i znój”. A Bóg, przez Ofiarę Eucharystyczną, którą składamy, oczyści nas z grzechów (por. modlitwa nad darami).
