Święty Antoni opat, zwany też Wielkim, był jednym z pierwszych chrześcijan, którzy w odosobnieniu na pustyni szukali drogi do świętości. Tak rozeznał swoje powołanie. I to jest klucz do zrozumienia misterium dzisiejszej liturgii. Po śmierci rodziców odsunął się od świata, wybierając skromne, pustelnicze życie. Skupił jednak wokół siebie tysiące naśladowców. Dlaczego tak się działo? Bo wielu szukało jego duchowego kierownictwa. Wypracował ideę życia zakonnego. Wraz ze św. Pawłem z Teb jest uznawany za ojca życia monastycznego. Nie obyło się oczywiście bez trudu i zmagań, włącznie z jawnymi atakami ze strony szatana, który go nękał. Zmarł w 356 roku. Miał dar widzenia rzeczy przyszłych.
