Święta Agnieszka żyła w Rzymie na przełomie III i IV wieku. Poniosła śmierć męczeńską prawdopodobnie za panowania cesarza Dioklecjana, około 304 roku. Miała zaledwie 12-13 lat, gdy odmówiła małżeństwa z bogatym rzymskim młodzieńcem, ponieważ swoje życie poświęciła Chrystusowi – jedynemu Oblubieńcowi duszy. Jej czystość nie była dla niej jedynie wartością moralną, lecz wyrazem pełnego, bezwarunkowego oddania Bogu. Życie świętej Agnieszki jest świadectwem wiary silniejszej niż lęk – mimo młodego wieku była gotowa ponieść śmierć w obronie swojej godności i miłości do Chrystusa. To pokazuje, że świętość nie zależy od wieku, lecz od serca zdolnego do ofiary. Jej życie, pełne cichości i duchowego heroizmu, to wzór dla każdego chrześcijanina, niezależnie od czasu, w którym żyje. Podobną postawę zobaczymy dziś w walce Dawida z Goliatem – odwagę płynącą z zaufania Bogu – oraz w uzdrowieniu człowieka w szabat, dokonanym przez Jezusa w synagodze.
