Święci Tymoteusz i Tytus, których liturgiczne wspomnienie obchodzimy, byli bliskimi i oddanymi współpracownikami św. Pawła. Tymoteusz, nazwany przez Apostoła Narodów „najdroższym synem” i „wiernym pomocnikiem”, pochodził ze środowiska mieszanego – żydowskiego i pogańskiego. Tytus natomiast był Grekiem, nawróconym przez św. Pawła, również jego zaufanym towarzyszem, zwłaszcza w sprawach Kościoła w Koryncie oraz podczas Soboru Jerozolimskiego. Obaj wywodzili się ze świata hellenistycznego, pogańskiego – i właśnie dlatego ich postacie stają się dla nas szczególnie wymowne. Przypominają o tym, że zbawienie jest rzeczywistością uniwersalną, dostępną dla każdego, kto otwiera się na Ewangelię. Dlatego z większą uwagą wsłuchujemy się w psalm responsoryjny, który podkreśla powszechność Bożego zbawienia. Kościół, będąc apostolski, jest z natury misyjny – posłany, by nieść Dobrą Nowinę aż po krańce ziemi. My wszyscy uczestniczymy w tej misji i jesteśmy wezwani do jej kontynuowania. Niech ta Msza św. będzie czasem modlitwy o naszą misyjną odpowiedzialność, byśmy potrafili jak Tymoteusz i Tytus, z wiarą i oddaniem, służyć dziełu Chrystusa.
