Pokora jest niezwykłym darem Bożej łaski. Z jednej strony wypływa ona z naszej wiary, nadziei i miłości, z drugiej – to właśnie ona umacnia i rozwija te trzy cnoty. Dzięki pokorze jesteśmy w stanie jeszcze bardziej Bogu uwierzyć, złożyć w Nim naszą ufność i odpowiedzieć miłością na Jego miłość. W dzisiejszej liturgii możemy odkryć, jak wielkie znaczenie w życiu ma pokora. Prowadzi ona do uznania Boga za jedyny ratunek, za naszego Pana i Zbawiciela. Uzdalnia do jeszcze głębszego uwielbienia Go naszym życiem, a przez to do prawdziwej miłości do drugiego człowieka. Nawet nasze ubóstwo, pragnienie sprawiedliwości itp. mogą być ubogacające i mogą stać się powodem błogosławieństwa.
