Kazimierz Jagiellończyk (1458-1484) nosił imię po swym ojcu, Kazimierzu IV Jagiellończyku (1427-1492), co sugeruje, iż od początku przeznaczony był na następcę tronu. Potwierdza to przebieg jego życia i kariery – od 1481 roku był namiestnikiem królewskim na obszarze Korony Polskiej. Pomimo tak wczesnego zaangażowania w sprawy państwowe, nie uległ gorączce polityki, ale prowadził głębokie życie duchowe, mierząc swoje postępowanie taką samą miarą, która obowiązuje każdego człowieka – przykazaniami Bożymi. Potrafił w mroźne poranki pokornie czekać pod zamkniętymi drzwiami kościoła, bo przychodził wcześniej, by się pomodlić, zanim zajął się sprawami urzędowymi. Jest wzorem duchowości świeckiego chrześcijanina.
