Wobec grzechu, który zasmuca i obraża Boga, On sam przyjmuje postawę pełną życzliwości dla grzeszników. Czyni to z miłości do dobra – owej „niewinności”, będącej całkowitym, bezkompromisowym przylgnięciem do tego, co dobre – ale także z miłości do samych grzeszników, którym pragnie tę niewinność przywrócić. To spojrzenie głęboko różni się od powszechnej dziś tendencji do lekceważenia grzechu i ludzkiej grzeszności. Wielki
Post ma nam przypomnieć o powadze ludzkiej kondycji – o napięciu między naszą słabością i skłonnością do grzechu z jednej strony a powołaniem do świętości z drugiej. Silna wiara i wytrwałe działanie to droga prowadząca do spotkania z Bogiem, który swoją łaską przywraca godność upadłemu człowiekowi. Z Jego pomocą każdy może na nowo aspirować do dobra i świętości.
