Nasze zmysły to skarby dane nam przez Boga, dzięki którym otwiera się przed nami bogactwo świata – jego piękno, mądrość, harmonia, bogactwo dóbr,
jakie ludzkość może z niego czerpać. Jednak z tego, co poznajemy naszymi zmysłami, możemy uczynić przedmiot naszej pożądliwości, zachłanności, powód do czynienia niesprawiedliwości. To są te grzeszne nadużycia, o których mówi główna modlitwa dzisiejszej liturgii – kolekta. Zmysły, nad którymi człowiek nie umie zapanować, zamiast budować – niszczą, zamiast oświecać – prowadzą w mrok. Prosimy więc Boga o łaskę, by On sam nas tego panowania nauczył, abyśmy naszych zmysłów używali dla królestwa Bożego.
