Niedziela Męki Pańskiej to brama otwierająca Wielki Tydzień. Wchodzimy na drogę, którą przemierzamy z Jezusem: od triumfalnego wjazdu do Jerozolimy po zmartwychwstanie – przez eucharystyczny dar miłości, trwogę konania i posłuszeństwo Ojcu, przez poniżenia, cierpienia oraz śmierć. Na tej drodze można się jednak znaleźć w bardzo różnym charakterze: gapia, kogoś porwanego chwilowym entuzjazmem, sparaliżowanego lękiem przed
konsekwencjami wierności Jezusowi czy wiernego ucznia idącego po śladach swego Pana. Na drodze Wielkiego Tygodnia uczymy się mądrości chrześcijańskiego życia, a więc komunii z Jezusem Chrystusem. Skoro „Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu”, to Jego uczniowie, jeśli nie chcą stracić Mistrza, nie mogą szukać drogi innej niż ta, która prowadzi przez krzyż.
