Czekam, a nadzieja mi podpowiada, że się doczekam! Kogo? Kogoś, kogo kocham! Czego? Dobra oczekiwanego od Niego. On umówił się ze mną, ale nie podał daty spotkania. Lecz wiem, że Oczekiwany nie zawiedzie! Muszę więc być gotów i czuwać w każdej chwili. „Oczekiwanie jest już miłością” (ks. Jan Twardowski)
olejny Adwent, kolejny etap oczekiwania na przyjście Pana. Ależ przecież Oczekiwany już przyszedł. Spełniły się oczekiwania ludzkości na Zbawiciela. Na kogo jeszcze czekać, na co jeszcze czekać? Czekamy na Tego, który raz przyszedłszy, nieustannie przychodzi. Pragnie dotrzeć w każdej epoce do każdego, dla którego przyszedł. A skoro nieustannie przychodzi, to nie wolno przegapić ani dnia, ani godziny, ani nawet jednej minuty. Nie wolno mi przespać Jego przyjścia do mnie. Dlatego biorę sobie do serca słowa Jezusa: Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. […] bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie. A skoro tak, to Adwent nie jest tylko okresem liturgicznym. Całe życie chrześcijanina jest nieustannie trwającym Adwentem. Całe nasze życie wypełnia czujne oczekiwanie na Ukochanego; na tę jedyną miłość! Lecz nie czekam z założonymi rękoma. Odrzucam to wszystko, co osłabia moją czujność, co usypia moją gotowość na przyjście Pana. Odrzucam uczynki ciemności, aby przyoblec się w zbroję światła! I żyć przyzwoicie jak w jasny dzień, przyobleczonym w Pana Jezusa Chrystusa (por. II czytanie). Czekam, czuwając, i czuwam, czekając. I ożywiam moją nadzieję modlitwą.
ks. Marian Duda
Refleksje na dziś pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański„.
Prenumeratę biuletynu można zamówić pod adresem: Prenumerata – Dzień Pański