loading

2023.01.15 – 2 NIEDZIELA ZWYKŁA

NIE MA INNEGO IMIENIA

Arcybiskup Fulton Sheen napisał kiedyś, że prawda pozostaje prawdą, nawet jeśli nikt w nią nie wierzy, a kłamstwo pozostaje kłamstwem, nawet jeśli wszyscy w nie wierzą. Jak to stwierdzenie ma się do dzisiejszej liturgii słowa? Jan zaświadcza, że uznał Jezusa za Baranka Bożego, czyli za Mesjasza, nie dlatego, że tak mu się wydawało, ale ponieważ objawił mu to sam Duch Święty.

 

 

 

 

To, czy ziemia jest płaska, czy okrągła, czy kręci się wokół słońca, czy odwrotnie, nie zależy od czyjejś opinii, ale opiera się na fakcie. Podobnie jest ze sprawą bóstwa Jezusa, to nie zależy od tego, czy ktoś to uzna. Jezus po prostu jest Bogiem. My jako ludzie możemy co najwyżej przyjąć tę prawdę i zastanowić się, co ona wnosi w nasze życie codzienne. Możemy też zaświadczyć wobec innych o tej prawdzie. Możemy oczywiście ją również odrzucić.

 

 

 

 

Jest to tak wielka prawda, że nikt, choćby chciał, nie może przejść wobec niej bez odpowiedzi. Jeśli nie opowiadam się za boskością Jezusa lub popadam w postawę wątpliwości – nie wiadomo – to tym samym daję wyraz przekonaniu, że nie wierzę.

 

 

 

 

Mogę jednak uznać Jezusa za Boga i Pana mojego życia i to może sprawić, że to samo życie zacznie „smakować inaczej”. Oto ten, który gładzi grzechy, ten który uzdrawia, wskrzesza umarłych, który pociesza. Oto ten, który potrafi kochać i wytłumaczyć, czym jest miłość, który potrafi przebaczyć i oddać życie. Jezus jest źródłem życia – szczęścia na ziemi i życia wiecznego.

 

 

 

 

Czy potrafię Mu zaufać? Czy potrafię przyjąć Go jak przyjaciela, opiekuna, lekarza, mistrza?

 

 

 

 

ks. Tomasz Wasilewski, paulista

Droga do radości

Przygoda jakościowa (…) ma coś wspólnego z wartościami wewnętrznymi, dążeniem do doskonałości i szukaniem pokoju w duszy.

 

 

 

 

Ta przygoda nie kryje się w rzeczywistości na zewnątrz serca i umysłu, ale wewnątrz nich. Wśród przygód jakościowych największą satysfakcję przynoszą te trzy: wiedza, służba społeczna i religia. Wiedza obejmuje wszystko to, co udoskonala umysł. (…) Wiedza staje się przygodą tylko wtedy, gdy jest postępująca; kiedy zrywa stare zasłony i odkrywa nowe horyzonty. Jedną z najbardziej czystych i naturalnych radości życia jest wzrastanie w prawdzie. (…)

 

 

 

 

Służba społeczna stanowi kolejną formę śmiałego przedsięwzięcia i nie chodzi tutaj o jakiś socjologiczny eksperyment mający zwalczyć nawyki jakiejś grupy rasowej, ale o służbę na rzecz świata, a szczególnie tej drugiej połowy, która kładzie się spać głodna każdego wieczora. (…) Ten rodzaj przedsięwzięcia, który utożsamia się z ludźmi dotkniętymi, głodnymi i niepiśmiennymi, wypłaca wysokie dywidendy wewnętrzne, a mianowicie radość, która pochodzi z rozdawania siebie na rzecz miłości bliźniego. (…)

 

 

 

 

Największą przygodą jest religia. Przez religię nie rozumiemy jałowego siedzenia w wygodnej, kościelnej ławce, lecz odpowiedź na obietnicę daną przez Boga-człowieka: „Ja natomiast przyszedłem po to, aby moje owce miały życie i to życie w pełni” (J 10, 10). I właśnie to jest cel – życie w pełni. Wzywa nas to do sprzeciwiania się naszej niezdyscyplinowanej woli, naszemu egocentryzmowi, naszemu małostkowemu poszukiwaniu siebie oraz do sprzedawania naszych pól, aby zdobyć drogocenna perłę. W tej przygodzie uwielbia się Płomień, a nie iskry. Osiąga się psychologiczny szczyt, gdy można powiedzieć za św. Katarzyną z Genui: „Moje «ja» jest w Bogu, podobnie jak nie znam siebie poza Nim”. Ten rodzaj miłości wzywa nas do zainteresowania się światem, ponieważ Bóg kocha ten świat, stworzył go i jest zaangażowany w to przedsięwzięcie. Radość związana z tym zobowiązaniem nie pozwala zadowolić się byle czym, jeśli nie daje to pełnej satysfakcji. Pełna satysfakcja nie jest czymś, co powinno nas zadowolić, ale czymś, co zadowala naprawdę, aż po najgłębsze zakamarki naszej duszy.

Fulton J. Sheen,
Droga do radości,
Edycja Świętego Pawła 2022.

Do popularności książki zatytułowanej Droga do radości życia przyczyniła się z pewnością wszechstronność tematów, w których każdy odnajdzie siebie, oraz niezwykła osobowość abpa Fultona J. Sheena – żywiołowa, dowcipna i wrażliwa na ludzkie potrzeby.

 

 

 

 

W tym przewodniku po osobistym spełnieniu czytelnicy o różnych przekonaniach znajdą pocieszenie, mądrość oraz inspirację do poszukiwania radości życia.

Refleksje na dziś oraz wprowadzenia do czytań pochodzą z Biuletynu liturgicznego Dzień Pański.
Prenumeratę biuletynu można zamówić pod adresem: Prenumerata – Dzień Pański

jest