Światło niesie radość, smutek kojarzy się z ciemnością. Lgniemy naturalnie do światła. Wystawiamy się na promienie słoneczne. Ciemność nas przeraża. Nie widzimy osób i rzeczy. Dłuży się nam ciemna noc, zwłaszcza gdy zasypiamy pełni trosk i obaw. Nowy jasny dzień daje nam nadzieję na „nowe rozdanie”.
„Wśród [tej] nocnej ciszy” wydarza się coś, co nigdy wcześniej nie miało miejsca i nigdy już się nie powtórzy w historii świata. Rodzi się Słońce Sprawiedliwości, Jezus Chrystus, nasz Pan. Bóg przychodzi na naszą planetę – Ziemię, by rozbić wśród nas namiot, być Emmanuelem – „Bogiem z nami”. Nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
I z nieba pod adresem ludzi pada zaproszenie do spotkania z Nowonarodzonym: Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.
To zaproszenie jest skierowane do każdego z nas. Trzeba je przyjąć bez bojaźni i udać się do Jezusa w pokorze, jak pasterze. On rozświetli nawet największe nasze mroki. Bo ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom.
Ta jasna noc pełna radości ze spotkania z Nowonarodzonym staje się naszym udziałem w każdej chwili naszego życia. Możemy śpiewać w każdej chwili, zwiastując innym: „Bóg się rodzi”. Nieśmy Jego światło i radość w mroki ludzkości. Na świecie jest już Baranek, który zgładził grzech świata.
Ks. Marian Duda
Refleksje na dziś pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański„.
Prenumeratę biuletynu można zamówić pod adresem: Prenumerata – Dzień Pański